Ik heb zojuist de ImproEncyclopedia.org gedownload: een schat aan informatie! Als iemand die ooit wil vertalen, just give a yell!
De workshop was goed opgebouwd om de nodige veiligheid te creëren. Het enige nadeel was de veel te grote groep en het te warme (en te kleine) lokaal. De man van Improcessie wist duidelijk wat hij deed, hoe om te gaan met een groep, hoe een sessie op te bouwen, de juiste sfeer creëren, enz.
Het was een plezier om te zien hoe mede-studenten zich volledig overgaven aan de opdracht :).
Ik vraag me natuurlijk wel af hoe ik dit kan gebruiken als leerkracht: als ijsbreker of opwarmer zeker en vast. Niet te veel, maar af en toe, in functie van een bepaald thema of als er met rollenspelen wordt gespeeld.
Ook in improvisatie wordt men aangemoedigd om buiten de "lijntjes te kleuren", om buiten de gekende kaders te denken en vooral (onbewuste) associaties te maken die dan leiden tot onverwachte (en hilarische) reacties. En vooral dit lijkt me heel leuk om in een klassituatie te proberen: de leerlingen uit te dagen om buiten de geijkte kaders te denken en hun geest 'los te schudden alsof men een soort van mentale ochtendgymnastiek doet als een warming-up van het brein.En dan komen we heel dicht in de buurt van creatief denken (cfr Dirk de Boe).
Improvisatie kan ook een positieve sfeer creëren in de klas, een soort van verbondenheid, door het meemaken van een gemeenschappelijke ervaring. Groepsdynamisch is dit alvast een meerwaarde.
In de 'gevorderde' sessies moet er mee veiligheid zijn, omdat de kans op afgaan groter is omdat de oefeningen moeilijker zijn. Het is dus niet iets dat je doet tussen de soep en de patatten: als leerkracht moet je goed weten wanneer en hoe je een impro-oefening doet.
absoluut gelijk Ann!
BeantwoordenVerwijderenIk zie ook mogelijkheden om gewoon "plezier" in de klas te brengen... Ik had in het begin de beroepsmisvorming/neiging om te vragen als iets in een klascontext nuttig zou kunnen zijn, of voor een leerkracht. Maar heb dat dan bewust niet gedaan, omdat het gewoon leuk was! En plezier en leren hoort eigenlijk samen.
Nu is het een gekunsteld pleziermoment bij leren, bij scholen. Men laat de leerlingen even "los" op de speelplaats om te spelen en dan moeten ze terug naar binnen om te "leren". Terwijl een kind per definitie "al spelend leert".
Bedankt voor je post, je zet mij weer aan het denken :)